Blogs Persoonlijk

Ik schrijf over mijn leven om je een inkijkje te geven. Wie weet heb je er iets aan (dat zou geweldig zijn). Niet dat ik een enorm meeslepend en groots leven leidt, maar juist ook 'gewone' levens kunnen inspirerend zijn. De alledaagse en minder alledaagse dingen die ik meemaak lees je dus hier. 

Kerstgedachte voor altijd

Met Kerstmis voor de deur denk ik terug aan een uitspraak van mijn jongste: “Wij zorgen voor elkaar.” Dat zei hij vrij snel na het overlijden van zijn vader. Hij was toen vijf jaar. 

Liefde verbindt Met ‘elkaar’ bedoelde hij mij en zijn twee jaar oudere broer. Ik vind dat een ongelooflijk wijze en mooie opmerking van hem. Als je vijf bent is de dood tenslotte een abstract gegeven. Dat is het voor mij zelfs nog. Wat precies de impact is van het overlijden van je vader is op zo’n leeftijd niet te overzien. Dat hij nooit meer met hem kon knuffelen, praten, lachen, stoeien of spelen besefte hij niet echt. Geen papa op het schoolplein om hem ooit nog op te halen. Om over de verdere toekomst van schoolkeuzes, relaties, eerste baan, eerste huis en misschien wel eerste keer zelf vader worden maar te zwijgen. Toch voelde hij blijkbaar aan dat liefde het allerbelangrijkste is. Liefde tussen de overgebleven gezinsleden is datgene wat hen verbindt, bij elkaar houdt en door de afschuwelijke pijn van gemis heen sleept.

Wisselwerking En zo is het gegaan de laatste twee jaar. Wij hebben voor elkaar gezorgd. En dat doen we nog steeds. Ik mag me in mijn handjes knijpen met mijn knulletjes. Die ik heus ook vaak achter het behang zou willen plakken, want brave hendriken zijn het allerminst. En kleine schobbejakken samen met een oververmoeide, rouwende moeder is geen fijne combinatie. Verre van zelfs. Toch worstelen wij ons er doorheen. Zij zien het als ik niet meer kan en geven me dan een schoudermassage. Of brengen me koffie op bed. Wat een toppers denk ik dan, en vergeet op slag hoe irritant ze soms zijn.

Rouwen moet mogen Op mijn beurt probeer ik hen zo goed mogelijk te steunen. Zo heb ik me op alle fronten verdiept in rouw bij kinderen. En ik ben continu op mijn hoede of er niet eentje verdrietig is en mij dat niet durft te laten zien. Ik maak de dood en mijn dode man bespreekbaar thuis. Zodat ze weten dat hun vader te allen tijde genoemd en herinnerd mag worden. Daarnaast bied ik de jongens gelegenheid tot creatieve therapie, contact met lotgenoten, het maken van herdenkingsmonumentjes en hebben ze inspraak in wat te doen op dagen als sterfdag en verjaardag van papa. Ik hoop daardoor dat de rouw hun over een aantal jaren niet te rauw op het dak valt, omdat ze het nu niet zouden mogen of kunnen uiten.

Wondverzorging Rouw is als een wond op je huid, hoorde ik laatst iemand zeggen. Als je die wond niet goed verzorgt en er geen aandacht aan schenkt, gaat hij ontsteken. Of erger, etteren. Dat gaat ons niet gebeuren, want wij zorgen voor elkaar. Ik hoop dat de woorden van mijn zoon een ieder die dit leest inspireert om voor elkaar te zorgen. Ook na de kerst.

Contact

Contact maken is de basis van alle communicatie! En contact met leuke mensen is meestal enorm inspirerend. Wil je weten of ik jouw verhaal kan vertellen? Heb je behoefte aan iemand die de kern van je bedrijf zichtbaar maakt? Iemand die goede content kan leveren in de vorm van blogs, persberichten, webteksten, interviews of andere artikelen? Contact me via mail info@verhaalmetpit.nl of bel 06 4040 7139

Tekst- en communicatiebureau Verhaal met Pit
Ivanka Berretty-Eggly
d'Yserinckweg 134
Vijfhuizen